Laurence Cummings, dirigent
Elizabeth Watts, sopraan
Timothy Mead, countertenor
Nicholas Mulroy, tenor
Lisandro Abadie, bas

Inleiding: 19.30 uur Clemens Romijn

'Toen ik het Hallelujah-koor schreef, was het alsof ik God zag zitten op zijn troon met al zijn engelen om zich heen.' Pakkende beeldspraak van Händel, die je direct gelooft als je het bekendste van alle oratoriumkoren hoort. Maar in de Messiah is gelukkig nog veel meer te genieten. In feite komen er in dit oratorium drie Händels bij elkaar. De Händel die altijd een zwak zou houden voor Italiaanse lyriek en melodische lijnen; de Händel die wortelde in een Duitse muziekcultuur waar het verklanken en verbeelden van passiemuziek een graad van perfectie had bereikt, en tenslotte de Händel die in Engeland was overdonderd door de impact van de Engelse hymnen waarmee kathedralen en kerken werden gevuld. Händel schreef de Messiah in 1741 in een ongelofelijk korte periode van amper drie weken, als een vulkaan die een once in a liftetime uitbarsting beleeft. In Engeland stonden de koning en andere hoogwaardigheidsbekleders op bij de eerste uitvoering van het 'Hallelujah'. Een traditie, die onder Engelsen tot op de dag van vandaag voortleeft, was geboren.