Sir Mark Elder, dirigent
Ronald Brautigam, piano

Inleiding: 19.30 uur Madeleine Pfundt

De Prélude à l'après-midi d'un faune van Claude Debussy is misschien wel het meest dromerige muziekstuk ooit geschreven. Je voelt een warme lome zomerzon ergens in een onbestemd, enigszins sprookjesachtig landschap. Het is typerend voor de muziek van Debussy, die genoeg had aan een enkel idee of decor om er muziek bij te componeren. Ook Jeux is daarvan een voorbeeld: een mysterieus werk dat op niet veel meer is gebaseerd dan de zoektocht van een jongen en twee meisjes naar een verdwaalde tennisbal. Debussy maakt er een delicaat spel van van zoeken, verdwalen, achter elkaar aanzitten, aantrekkingskracht en verwijdering, magische klanken die ronddartelen als vlinders in je buik. Schitterende muziek maar wel het einde van een muzikaal tijdperk. Zijn opvolgers betraden kort na de Eerste Wereldoorlog nieuwe wegen. Zoals Stravinsky, van wie zijn Pianoconcert de sporen draagt van de Franse avant-garde uit die tijd. Het heeft hetzelfde 'nuchtere', ietwat ironische karakter als veel werken van Milhaud, Satie en Poulenc. Naar het oordeel van de gevreesde criticus 'Monsieur Croche' Debussy kunnen we slechts raden. Over Rimsky-Korsakov had Debussy wel een oordeel. Hij prees diens gebruik van Russische volksmuziek en kleurimpressies. Zijn onuitgesproken oordeel: Nikolai Rimski-Korsakov is de Russische Claude Debussy.