Masaaki Suzuki, dirigent
Joanne Lunn, sopraan
Olivia Vermeulen, mezzosopraan

Inleiding: 19.30 uur - Kees Wisse

Caligula en Ein Sommernachtstraum hebben meer gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken. In wezen waren beide werken 'modieuze' werken. Caligula omdat het aanhaakte bij aan het eind van negentiende eeuw razend populaire inspiratiebronnen: mysterieuze heidens rituelen, spiritisme, de antieke wereld van Rome en Athene, en hier en daar een zweempje decadentie en behaagzucht. Ein Sommernachtstraum was gebaseerd op 'A Midsummer Night's Dream' van Shakespeare, een schrijver die in de negentiende razend populair was en postuum een tweede jeugd beleefde in heel Europa, uiteraard in de gegoede kringen. In beide gevallen leverde het buitengewoon fantasierijke muziek op. Caligula roept het beeld op van een waanzinnige en bloeddorstige tiran, maar Fauré gebruikt hem als een decorstuk in een werk waarin hij in pastelkleuren het decadente Rome uit het begin van de jaartelling schildert. Sensuele, dromerige muziek met een slotkoor 'César sluit zijn ogen' dat niet onder doet voor de koren uit zijn befaamde Requiem. Ook in dat opzicht is de overgang naar Ein Sommernachtstraum van Mendelssohn niet zo groot. Ook Mendelssohn, die het romantische verhaal van Shakespeare naar eigen zeggen'in een toestand van delirium' had gelezen, roept een feeërieke wereld op, stralend, bekoorlijk en gelukkig.