Jonathan Stockhammer, dirigent
Irvine Arditti (viool)
Ashot Sarkissjan (viool)
Ralf Ehlers (altviool)
Lucas Fels (cello)

Inleiding: 19.30 uur - Michel Khalifa

Spirituele landschappen, filmische beelden, vergezichten en de oerwens van de mens om te kunnen vliegen. Het zijn de even ongrijpbare als emotioneel beladen elementen die de muziekwerken van Kancheli, Dusapin en Bruynèl gemeen hebben. Een collega-componist omschreef Giya Kancheli als een 'temperamentvolle asceet, een bedwongen Vesuvius'. De Georgische componist roept in Trauerfarbenes Land de vraag op: 'Wie kent de kleur van droefenis?' Het antwoord is een mengeling van muzikale uitbarstingen, spirituele, serene passages, en klanken die de onheilspellende stilte van schuldige landschappen oproepen. Ook Dusapin schetst in zijn 'Quatuor VI' bergketens in fraaie klanklandschappen. En Ton Bruynèl, die zijn leven lang een grote liefde voor de natuur koesterde, verklankt in Cours de nuages de nooit ophoudende cyclus van wind, wolkenvorming en de wens van de mens om te kunnen vliegen. Transcendente muziek die een zwevende sfeer creëert. Ongrijpbaar? Misschien, maar daarop heeft Bruynèl, die altijd een tegenstander was van vooropgelegde constructies en voorspelbare patronen een helder antwoord: 'Luister wat de klank jou te vertellen heeft…'